Instruktorzy tańca

Alexandra-Przybyla

Alexandra – Instruktorka Grupy Dziecięcej – Syrenka

Przygoda Alexandry Przybyły z polskim tańcem ludowym rozpoczęła się w wieku pięciu lat, kiedy rodzice zapisali ją i jej brata do zespołu Podhale. Choć w przypadku najwcześniejszych wspomnień z prób musi polegać na nagraniach wideo, żywo pamięta dumę, jaką czuła podczas występu z okazji 35-lecia Podhala — recytując na scenie zwrotkę podhalańskiej pieśni w stroju góralskim u boku swojej nauczycielki, Pani Lodzi. Od tamtej pory polska tożsamość jest kamieniem węgielnym jej życia. Od studiowania historii i literatury (Sienkiewiczowskie W pustyni i w puszczy oraz Quo Vadis pozostają jednymi z jej ulubionych dzieł) po ponad tuzin wizyt w Polsce, by odkrywać jej góry, miasta i zabytki — jej dziedzictwo to coś więcej niż hobby; to definiująca część jej osobowości.

Alexandra oficjalnie dołączyła do Akademii Białego Orła we wrześniu 2018 roku. Przez lata jej szwagierka, tancerka zespołu, zachęcała ją do wstąpienia w jego szeregi, jednak serce Alexandry było początkowo oddane teatrowi. Jej wykształcenie aktorskie (tytuł BFA na Uniwersytecie Concordia), a także osiem lat nauki gry na pianinie i udział w konkursach w Szkole Muzycznej Vincent d’Indy, głęboko wpływają na jej podejście do tańca. Dla niej wejście na scenę w ręcznie robionych kostiumach, które istnieją od dziesięcioleci, jest idealnym punktem styku jej dwóch pasji: sztuki dramatycznej i dbałości o dziedzictwo narodowe.

Gdyby miała wybrać ulubiony region, jej serce bije dla Łowicza. Uważa tętniące życiem hafty stroju ludowego za ikoniczne, a obecna choreografia grupy w połączeniu z tradycyjnymi pieśniami sprawia, że występy są dla niej czystą radością. Od czasu dołączenia do zespołu Alexandra miała przywilej podróżowania z Akademią do Bostonu i Toronto, a obecnie z niecierpliwością czeka na tworzenie nowych wspomnień podczas tegorocznego Światowego Festiwalu Polonijnych Zespołów Folklorystycznych w Polsce.

Choć wizja nauczania początkowo ją przerażała, prowadzenie dzieci w grupie Syrenka stało się jednym z największych zaszczytów w jej życiu. Poza samymi krokami i choreografią, Alexandra pragnie, aby jej uczniowie naprawdę poczuli polskiego ducha. Niezależnie od tego, czy dzielą to dziedzictwo, czy odkrywają je po raz pierwszy, jej celem jest pomóc im doświadczyć głębokiego piękna i kultury ukrytej w każdym kroku i każdej pieśni.

647409811_2940230666175667_9207500167807794489_n

Daria – Instruktorka grupy młodzieżowej – Podhale

Daria Tymińska związała się z polskim tańcem ludowym w wieku dwudziestu kilku lat i od tego czasu pozostaje oddaną, stale obecną członkinią zespołu. Jej pasja do tej formy sztuki oraz zaangażowanie w pielęgnowanie tradycji sprawiły, że w 2023 roku objęła funkcję instruktorki grupy młodzieżowej Podhale. Wpływ Darii wykracza daleko poza lokalne studio – uczestniczyła w specjalistycznych warsztatach w Japonii, a także sama je prowadziła, przybliżając międzynarodowej publiczności piękno polskich obyczajów.

Oprócz działalności artystycznej i zawodowej Daria jest dumną mamą dwójki małych dzieci. Już teraz zaszczepia w nich miłość do kulturowych korzeni, przygotowując ich do roli przyszłych członków zespołu. Dla Darii akademia to miejsce, w którym wspólnota łączy się z rodziną, co pozwala na przekazywanie polskiego ducha z pokolenia na pokolenie.

Adam-Jed

Adam – Instruktor grupy młodzieżowej – Podhale

Adam Jed, znany wśród przyjaciół jako „Jedi”, od dziesięcioleci jest nieodłączną częścią społeczności polskiego tańca ludowego. Jego oficjalna droga w akademii rozpoczęła się w 2009 roku, przyciągnięta renomą grupy słynącej z wysokiego poziomu technicznego oraz misją jednoczenia najlepszych tancerzy z Montrealu. Ekspercka wiedza Adama opiera się na solidnych fundamentach akademickich – jest on absolwentem prestiżowego Polonijnego Studium Choreograficznego w Rzeszowie. W latach 2010–2015 ukończył ponad 800 godzin intensywnej nauki, specjalizując się w 25 regionach etnograficznych, historii kostiumów oraz kompozycji tańca. Dla Adama to oddanie tradycji jest życiową misją, zakorzenioną w jego najwcześniejszym wspomnieniu: widoku tańczącej „starszej” grupy, którą jako pięciolatek obserwował z podziwem po swojej pierwszej próbie.

Jego pasja do polskiej kultury wykracza daleko poza studio taneczne. Zawodowo Adam związany jest z organizacją polskich weteranów w Montrealu, a do Polski podróżował ponad tuzin razy, by pogłębiać więź z korzeniami. Jego historia występów jest równie bogata – reprezentował polską kulturę na scenach międzynarodowych w Chinach, Czechach i Stanach Zjednoczonych. Tego lata po raz ósmy wystąpi na światowej sławy festiwalu w Rzeszowie, na scenie, na której po raz pierwszy stanął w 1993 roku. Gdy nie tańczy i nie podróżuje, Adam z pasją kolekcjonuje kanadyjskie monety i banknoty, a także pozostaje wielkim entuzjastą science fiction w każdej formie.

Gdyby miał wybrać ulubiony region, wskazałby na Nowy Sącz i Rzeszów ze względu na ich improwizacyjny charakter, choć żywi również głęboki szacunek do rytmicznej precyzji wymaganej przez region Spisza. W kwestii strojów ludowych najlepiej czuje się w fasonach góralskich, zwłaszcza podhalańskim i Beskidu Śląskiego. Jedną z jego najdumniejszych chwil jako instruktora był moment, w którym tancerze akademii bezbłędnie poradzili sobie z awarią techniczną, kończąc występ a cappella z taką siłą, że brzmieli lepiej niż oryginalne nagranie.

W pracy instruktora największą nagrodą są dla niego momenty „olśnienia” – gdy uczeń, dzięki jego wskazówkom, opanowuje trudny krok. Stara się wpajać tancerzom, że choć precyzja techniczna jest niezbędna, to pasja stanowi klucz do wielkiego występu. Jego filozofia jest prosta: kiedy tancerz dobrze się bawi i jest w pełni zaangażowany, publiczność czuje tę energię. Czy to poprzez skomplikowane kroki regionalnej suity, czy dumne prezentowanie stuletniego kostiumu, Adam z oddaniem dba o to, by polski duch pozostawał żywy i zaraźliwy dla każdego tancerza, którego prowadzi.

Publicity

Richard - Instruktor Grupy Dorosłej - Grupa Reprezentacyjna

Z ponad 50-letnim doświadczeniem w świecie folkloru i czterema dekadami pracy pedagogicznej, Richard Schmidt jest wybitną postacią na międzynarodowej scenie tańca ludowego. Jego przygoda rozpoczęła się w wieku czterech lat, kiedy ojciec, weteran polskiej armii, zapisał go do lokalnego zespołu w Montrealu. Pod okiem mistrzów, takich jak pani Leokadia Magdziarz, Richard zdobył solidne wykształcenie w zakresie studiów etnograficznych i muzyki, by w wieku zaledwie szesnastu lat objąć rolę asystenta choreografa. W 2001 roku, po udanej karierze w finansach korporacyjnych i biznesie, postanowił pójść za głosem serca, poświęcając życie zawodowe całkowicie ochronie i promocji polskiego folkloru.

W 2008 roku Richard założył Akademię Białego Orła (White Eagle Folk Dance Academy), budując jej renomę jako czołowej instytucji znanej z wymagającego technicznie repertuaru oraz autentycznych kostiumów. Jego przywództwo wykracza daleko poza jedną grupę; pełnił funkcję dyrektora artystycznego najważniejszych zespołów w Ameryce Północnej, w tym Podhale w Montrealu, Tatry w Oshawie oraz Lechowia w Toronto. Jego wiedza i doświadczenie zaprowadziły go w najdalsze zakątki świata, gdzie prowadził warsztaty i trasy szkoleniowe w Japonii, Hongkongu oraz w całej Europie. W uznaniu jego ogromnego wkładu w tę dziedzinę, w 2000 roku został uhonorowany Nagrodą za Całokształt Twórczości oraz Srebrnym Medalem od rządu polskiego.

Wizję twórczą Richarda definiuje głęboki szacunek dla prawdy historycznej połączony z oryginalną choreografią. Kształcił się u niemal tuzina czołowych polskich specjalistów z dziedziny etnografii, zgłębiając style regionalne – od tańców góralskich, po tradycje Wielkopolski i Lubelszczyzny. Tą bogatą wiedzą dzieli się podczas prowadzonych przez siebie wyjazdów pod hasłem „Folk Tours of Poland”, które przybliżają uczestnikom żywą historię i tradycje narodu polskiego. Umiejętność interpretacji złożonych rytmów muzyki ludowej i przekładania ich na poruszające widowiska sceniczne uczyniła go jednym z najbardziej pożądanych choreografów w swojej dyscyplinie.

Napędzany radością płynącą z pracy z młodzieżą, Richard pozostaje stale obecny w studio, gdzie w ciągu swojej kariery wywarł wpływ na dziesiątki tysięcy uczniów. Wierzy, że kreatywny duch folkloru przewyższa dobra materialne – ta filozofia przenika każdą prowadzoną przez niego produkcję. Dla Richarda Akademia Białego Orła to coś więcej niż tylko grupa taneczna; to misja zapewnienia, by piękno i majestat polskiej kultury przetrwały dla przyszłych pokoleń.